Concert Recensie: Foals zorgt voor een dansende massa in Paradiso (+Foto’s)

foalsparadiso

Gepubliceerd on 17 maart 2013 at 16:10 in Highlight, Live, Review by Roland Benjamins

Gisteravond stond Foals in een propvolle grote zaal van de Paradiso. De Oxfordse band bracht begin dit jaar hun derde langspeelplaat ‘Holy Fire’ uit, en deed ons koude kikkerlandje dan ook na drie jaar eindelijk weer aan. Jimmy Alter was er uiteraard bij voor een recensie met foto’s!

‘Holy Fire’ dus. Het derde album van deze indietronicaband is bij momenten een stuk experimenteler dan de voorgangers, waarbij ook de prog-rock niet geschuwd wordt. Desondanks is het alsnog een typische Foals-plaat en staat het vol met dansbare, maar ook rustige tracks.

Na een lange synthesizer-intro komt als eerste de gitarist op het podium om de ‘Prelude’ van het nieuwe album in te zetten. Langzamerhand komen ook de andere leden het podium op en eindigt het nummer haast metal-achtig. De band is duidelijk niet bang om zich van een andere kant te laten zien, en de zaal is gelijk laaiend enthousiast.

De set biedt een welkome afwisseling tussen oud en nieuw, hard en rustig. Met name de singles en de wat dansbaardere nummers doen het goed: waar mogelijk gaat het voorste deel van de zaal helemaal los, al heupwiegend, zwaaiend, meezingend, dansend en springend op tracks als ‘Miami’ en ‘My Number’. Als deze dansvloer energie op zou kunnen wekken, zou de Paradiso een jaar lang kosteloos stroom kunnen gebruiken. Bij de rustigere nummers kakt het af en toe wat in en neemt het gepraat ietwat toe, maar deze afwisseling zorgt wel voor de broodnodige adempauzes voor de dansende menigte en is dus eigenlijk begrijpelijk.

Het kan de band zelfs vergeven worden dat ze een aantal bekendere nummers overslaan: zelfs zonder ‘Cassius’ en ‘Total Life Forever’ ontstijgt deze set de middelmatigheid met verve. Dat komt overigens ook door de sfeervolle belichting, welke tezamen met de nodige rook voor een toepasselijke atmosfeer zorgt waarbij het eigenlijk niet meer uitmaakt waar je staat: zolang je meedanst en -zingt is het een geweldig optreden.

Get the flash player here: http://www.adobe.com/flashplayer

Afgezien van de “Hello Amsterdam”s is er niet zoveel interactie, maar dit bij een indietronica-avondje als dit juist goed: je wilt niet de snelheid uit het concert halen en daardoor het publiek uit de trans halen. Bij ‘Spanish Sahara’ gaat een deel van het publiek op de grond zitten, wachtende op de climax van het nummer, maar helaas doet een groot deel niet mee. Desondanks is het leuk om te zien hoe dit soort initiatieven (net zoals bijvoorbeeld de vele cirkelpits op deze avond) door het publiek ontstaan en dit doet alleen maar recht aan de fijne sfeer die de band muzikaal neerzet.

Vink het lijstje maar af: muzikaal goed, sfeer goed, belichting goed, setlist goed, show goed. It’s as simple as that. Foals is een prima reden voor de Paradiso om over de aankoop van de energiegenerende dansvloer van wijlen popzaal Watt na te gaan denken. Rapportcijfertje 9.5, omdat het nog altijd te hopen is dat ze zichzelf nóg meer gaan overtreffen in de toekomst. Laten we hopen dat de band dit op de Nederlandse zomerfestivals later dit jaar zullen gaan doen!

Tekst door Roland Benjamins
Foto’s door Rianne Dolfing

Tags: , ,