Jimmy Alter

Patrick Watson komt dit jaar met zijn vierde studioalbum ‘Adventures In Your Own Backyard’. De Canadees die bekend staat om zijn experimentele, klassieke indierock sound slaat met zijn nieuwste album een rustige weg in; een die wij graag gaan testen in Tivoli.

De avond begint met het warme ‘Lighthouse’, simpel en in zijn puurste vorm, geen poespas, met vuurwerk richting het einde. Bijgestaan door twee projectors die een speels schaduwspel creëren wordt de toon gezet. Een zeer succesvol pianonummer uit de nieuwe collectie in de schijnwerpers.

De eerste akoestische geluiden horen we in ‘Step Out For A While’, een vrolijke noot op het album en tevens de eerste van de avond. Watson begroet Tivoli hartelijk, open en charismatisch. Met zes man sterk, van viool tot trompet, legt deze Canadees de lat hoog in een compleet eigen genre.De titel die tot dusver zeer toepasselijk is op Tivoli, ‘Quiet Crowd’, zet Watson in een spotlight. Een hese stem, pianostrelingen en een gezicht vol emotie; de man grijpt je krachtig bij de strot.

Het constante overspringen in de set van tempo, stijl en sfeer houdt de zaal nieuwsgierig en levendig. Allemansvriend Watson voegt hier zijn aparte gevoel voor humor en gekke uitspattingen aan toe. Een van de meest opvallende aspecten van de volledige avond is het waarnemen van verschillende dimensies; het lichtspel wekt met schaduwen de illusie tussen een performance in zwart-wit en het terug tot leven komen in kleur. Bandleden bewegen als schimmen om Patrick heen; zichtbaar maar onopvallend.

Met dezelfde schimmen wordt een knus hoekje gemaakt en volledig akoestisch wordt ‘Into Giants’ ingezet. Een orkaan aan applaus had tot dit moment op zich laten wachten. Een instrumentale overgang van ‘Swimming Pool’ brengt gelegenheid voor zijn vorige albums. Met ‘Daydreamer’ heeft Watson tot achterin de uitverkochte Tivoli geraakt in zijn dromerige maar bombastische performance.

Het problematische van een introductie van een nieuw album heeft altijd één duidelijke oorzaak; het publiek is nog vrij onbekend met de tekst. Watson weet dit, en maakt hier mooi gebruik van. Tijdens ‘Big Bird In A Small Cage’ mag het publiek mee in zijn aanstekelijke gekte. Een anderzijds stille zaal zingt haar ‘oehs’ en ‘aahs’ graag mee.

‘Adventures In Your Own Backyard’ en ‘Noisy Sunday’ raakt zijn stem het plafond, de band kaatst alle kanten op in volle vrijheid om zich compleet op te laten gaan in het moment. Als verrukkelijk toegift krijgen we het tranentrekkende ‘To bBild A Home’, en nogmaals gigantisch vuurwerk daaropvolgend.

Het bijzondere van Patrick Watson is zijn vermogen om met een stem, die niet het meest indrukwekkende van zijn muziek is, de weg te vinden die exact past bij het juiste moment. Het plaatje past. Het plaatje past zo mooi.

Recensie door Marije van Haarlem