Lowlands 2012 Reportage: Dag 2, met o.a. Two Door Cinema Club en Kasabian
Gepubliceerd on 24 augustus 2012 at 11:07 in Festival, Highlight, Live, Lowlands 2012 by Marijbewijs
Was het de eerste twee dagen nog een poezelige 25 graden, vandaag tikken we tegen de dertig aan. Gelukkig staat er later op de middag een watergevecht gepland van ongekende grootte bij de Charlie. De zaterdag van Lowlands 2012 kenmerkt zich als de dag van de duizenden liters water.
Verslag: Marije van Haarlem
Fotografie: Melissa Duijn
De ochtend begint inmiddels ook een stapje vroeger; vanaf 9 uur is het niet meer uit te houden in de tent. Groepjes verzamelen zich in alle kleine hoekjes schaduw van een partytent, bekleed met Trashbags als schaduwgordijn en hier en daar een poedelbadje. Tot ver in de middag blijft het festivalterrein akelig leeg en de campings vol, met als gevolg een gigantische waterballonoorlog in het toiletgebouw. Zoals het filmpje toont, die binnen een dag viral is gegaan, ben je zelfs op het toilet niet meer veilig.
De start van de zaterdag is bij de Lowlands Popquiz, waar groepjes met een volle rij polsbandjes aan de arm zich in teams verzamelen om hun kennis te testen. In vier ronden krijgt één gelukkige winnaar te horen van Eric Corton of hij of zij tien kaartjes voor Lowlands 2013 in zijn zak mag steken. Een tof element van de Popquiz is het luidkeels meezingen van de te beluisteren muziekfragmenten, en gefrustreerde blikken op de momenten dat de titel van een song niet meer voor de geest gehaald kan worden. Na een aantal snelle rondes en met gejengel van Bonnie St. Claire door de speakers wordt bekend gemaakt hoe de antwoorden ingestuurd moeten worden. Het KPN-netwerk ligt zelfs nog even plat wanneer vrij gelijktijdig de antwoorden worden ingezonden. Een dankzij de bizarre temperatuur lege Alpha slaakt een teleurgestelde zucht wanneer de naam ‘Elger’ verschijnt en zij weten dat ze niet gewonnen hebben. Gelukkig is er altijd nog een jaar tijd om kaarten te scoren voor de 21e editie!
Het mag meer dan eens gezegd worden, de hitte speelt iedereen parten. Onze dag vervolgt zich na een adempauze van de extreme hitte dan ook bij het geplande watergevecht om 16.15 bij de Charlie; hoewel de 9847 toegestroomde waterpistolenartillerie niet verder kwam de wc’s bij de Alpha. Feitje: het wereldrecord van grootste waterpistoolgevecht staat op 3477 mensen in Thailand. Het wereldrecordwaardige watergevecht bij de wc’s ging ongeveer zo: met pisstraaltjes een waterpistool vullen, slok water nemen, de drukte induiken en een willekeurig persoon natspuiten. Met uitzondering van een eenzelvige brullende ‘3, 2, 1!’ dat een regen over de menigte heen verkondigde, bleef het een uur lang de place to be voor walls of death met waterballonnen en onschuldige waterstraaltjes richting de paparazzi. Absoluut onvergetelijk hoogtepuntje van deze editie.
Terwijl over het gebied rondom de Alpha watergevechten blijven voortgaan, hoppen we langs Two Door Cinema Club. Zomers, catchy en energiek op een manier waarbij je niet spontaan van flauw valt. Het is tot dusver hoe dan ook verbazingwekkend dat deze gasten, zowel als elke andere, steengoede performances leveren in de vermoeiende warmte.
In hetzelfde tijdslot treffen we nieuwkomer Linnea Olsson, die op de plek van Ben Howard staat in de Lima een jaar geleden. Haar debuutalbum ‘Oh!’ ontvangt positieve kritiek, waarvan ‘Dinosaur’, ‘Giddy Up!’ hitpotentie bevatten en ‘The Ocean’ bloedmooi is. De Lima ontvangt Linnea met open armen, waar zij nog verlegen de grond aan het aftasten is. Met cello en digitale loop-recorder maakt deze Zweedse zoete en lichtelijk cliché songs over prille liefde. Volgend jaar in de India?
Van de kleinste naar de één na grootste tent lopen we door naar persoonlijke favoriet Blaudzun. Eerder dit jaar kwam zijn derde album ‘Heavy Flowers’ uit en stond hij onder andere in Paradiso om dit album te introduceren. Ook in dit optreden wordt niemand teleurgesteld; kracht, passie en een solide stem zijn van Blaudzun. Het welbekende stampvoeten tijdens nummers als ‘Who Took The Wheel’ en ‘Jezebelle’ zwakken helaas wat af door alle bedrukte gezichten die de hitte van de Grolsch niet veel langer trekken. Een komisch momentje op het podium zien we tijdens ‘We Both Know’, waarbij normaliter de laatste minuten volledig fluitend het nummer uitdooft. Blaudzun en zijn achterban krijgen de tent echter niet aan het fluiten omdat het ze zelf met gortdroge lippen al bijna niet meer lukt. De hitte krijgt ze echter niet klein: Sigmund blijft onvervalst mooi.
We hobbelen vrolijk verder naar Kasabian. De Engelsen rockers zijn de eerste van de dag die de Alpha tot een respectabel volume weet te vullen. Een flinke fanbase trotseert de klamme hitte voor de meeslepende set van deze melodieuze heren. We horen een succesvolle cover van Fatboy Slim zijn ‘Praise You’, dat alles even doet vergeten. Het borrelende enthousiasme valt niet langer in te dikken en al gauw scandeert menig fan de bekende tonen van ‘Fire’. De band speelt strak, tof en onvolprezen. Ze laten het nummer de act niet overspoelen en wachten net zo lang tot er om gesmeekt wordt. Een zeer gaaf optreden, met vuur als knaller.
Een compleet andere weg slaan we in bij vocaliste Ane Brun. De Noorse songwriter glijdt over het oppervlak, als een geest die niet te grijpen is. Het optreden gaat volgens haar regels, haar nauwkeurig geslepen voorkeur. Compleet gehuld in witte gewaden verkent ze alle hoeken en gaten van haar stembereik, die bij vlagen mannelijk van aard zijn. Ze is niet van plan het publiek haar show te laten stelen. Spookachtig mooi.
Het optreden in het laatste tijdslot wordt voor ons Santigold, de grootste diva aanwezig op Lowlands. Met kleur, glitter en met twee synchroon danseressen aan haar zijde paradeert Santi in de Bravo. Uit de periode dat zij nog als Santogold door het leven ging horen we ‘Creator’ en ‘Lights Out’. Vanaf de eerste minuut trekt de popzangeres de Bravo uit zijn grondvesten om de boel flink te laten schudden. Meezingen, meedeinen en handen in de lucht; de popdiva is tevens de grootste entertainer van de dag. Na ‘Disparate Youth’ van haar nieuwe album ‘Master of My Make-Believe’ heeft Santigold haar stempel achtergelaten.
Na een avondje in bioscoop Echo zoeken wij de nachtrust op. Een dag van diversiteit en vooral veel water zit er op. Morgen alweer de laatste dag!









