Jimmy Alter

Bij bepaalde acts weet je gewoon dat een zaal snel uit gaat verkopen. The Mars Volta is zo’n band welke de Paradiso in no-time uitverkocht had. Voor velen namelijk ook nog dé kans om oud leden van At The Drive-in nog aan het werk te zien. Jimmy was erbij voor foto’s en een verslag!

Verslag & foto’s door René Sebastian

Het spits mag afgebeten worden door Le Butcherettes. De band heeft al heel wat leden wisselingen gehad en dat is misschien niet helemaal gek bij het toch wel aparte gedrag wat frontvrouw “Teri Gender Bender” op het podium vertoond. Of het helemaal een act is, is de grote vraag, want ergens lijkt het explosieve en bizarre gedrag wel erg natuurlijk over komen op haar. Met Omar Rodriguez Lopez van The Mars Volta op de bas krijgen we al een klein voorproefje voor later deze avond. Al lijkt Omar bijna onderdanig te spelen naar de hand van zangeres Teri.

Dat de act (gespeeld of natuurlijk) vanuit Teri haar kant een must is op het podium, blijkt al snel, gezien het muzikaal absoluut geen hoogstand te noemen is, laat staan goed gespeeld. Het podium blijkt al snel te klein wanneer ze zich in het publiek laat vallen. Hier wordt ze nog opgevangen, maar als ze voor een tweede keer met gitaar en al het publiek in springt, heeft ze minder geluk; niemand wil haar kennelijk vangen. Dit geeft wellicht een duidelijk teken vanuit het publiek. Voor de enkeling die het raakt is het feest, maar het grootste deel van de zaal prikt door haar act heen en dan blijft er helaas vrij weinig over.

Zodra Le Butcherettes het podium verlaten is deze binnen een mum van tijd omgebouwd, gezien het grootste deel van de backline gedeeld wordt met de hoofdact vanavond; The Mars Volta.

De band wordt onder luid applaus ontvangen en zet hun eerste nummer in; “Aegis”. Het zet de toon van avond, welke namelijk volledig in het teken staat van hun nieuwe album “Noctourniquet”. Er wordt slechts een enkel uitstapje gemaakt naar een ouder album door het nummer “Goliath” te spelen.

Misschien is dat het enige punt van kritiek van deze avond? Er wordt zoveel nieuws gespeeld dat duidelijk te zien is dat het publiek nog niet heel erg bekend is met deze nummers. Persoonlijk hadden wij ook wat meer gehoopt op het wat oudere (en nog energiekere) werk.

Verder is er niets te klagen deze avond. De nummers worden met vol gevoel en overgave gespeeld door de band. Zoals je van de band mag verwachten worden er hier en daar heerlijk uitgebreide jam-stukken doorheen gewoven en bespeelt frontman Cedric Bixler-Zavala het publiek zonder er al te veel moeite te voor hoeven doen.

Pakkend, bijzonder en energiek zijn wellicht de steekwoorden die aan deze avond gehangen mogen worden. Hoe dan ook mag er toch wel gesteld worden dat het een privilege is om deze band ooit live te mogen aanschouwen. Al is het alleen maar omdat we live nooit meer zouden kunnen genieten van At The Drive-in….