Jimmy Alter

Afgelopen maand is het nieuwe album van de Engelse band Keane verschenen. Twee jaar na de “Night Train” EP is het vijfde studioalbum “Strangeland” uitgebracht. Lees snel verder voor de review!

De heren van Keane zijn ondertussen niet vreemd meer voor de gemiddelde muziekliefhebber. De band, bestaande uit frontman Tom Chaplin (leadzang, gitaar), Tim Rice-Oxley (toetsen, zang) Richard Huhges (drums, zang) en Jesse Quin (bas, zang), timmert al weer heel wat jaren aan de weg en hebben hun voetsporen meer dan verdiend in de muziekindustrie. Het begon allemaal in 2004 met het album “Hopes And Fears” . Een hoop hits kwamen voorbij zoals ‘This Is The Last Time’, ‘Somewhere Only We Know’ en ‘Everybody’s Changing’. Door de jaren heen is de sound sterk veranderd en stond zanger Chaplin opeens met een gitaar in zijn handen. Weliswaar is het prima als een band zijn sound wil veranderen, maar het klonk allemaal niet meer zoals op het zo geliefde eerste album.

Keane beloofde haar fans beterschap op het nieuwe album. Het eerste nummer ‘You Are Young’ laat van noot één de karakteristieke stem van Tom Chaplin horen. De zang ligt lekker in het gehoor en klinkt zoals we Keane kenden. Het nummer heeft een hoog Coldplay gehalte wat betreft de toetspartijen. In de outro lijkt het meer te neigen naar U2 met de welbekende ‘hoo,ooo,hoo’s’.

De nieuwste single ‘Silenced By The Night’ is dan aan bod. Een prettige pianomelodie staat centraal in dit nummer. De drums zijn zoals altijd recht-toe-recht-aan, maar passen perfect binnen de muziek. De baslijn loopt er lekker doorheen en de uithalen van zanger Chaplin zijn van topkwaliteit.

Het kleine ‘Watch How You Go’ is een mooi klinkende ballade zonder enige poespas en is erg droog opgenomen. Mooi hierin zijn de koortjes die gevormd worden door de overige bandleden. ‘Sovereign Light Café’ heeft veel weg van de sound van The Killers of andersom als je kijkt naar het moment van oprichting van beide bands.  

Het is een lekker up-beat popnummer. Ditzelfde geldt voor ‘On The Road’. In ‘The Starting Line’ komen de vocalen wederom perfect uit de verf. Onder begeleiding van strijkers wordt je als luisteraar helemaal meegenomen in de sfeer van de muziek. Dit nummer heeft zeker single potentie. Pas in ‘Day Will Come’ komt er daadwerkelijk een gitaar aan te pas in de begeleiding van de band. Ook de eerder genoemde koortjes zijn wederom aanwezig. Het refrein gaat wederom over in het bekende uptempo werk van de band.

Gezegd kan worden dat dit album sterk doet denken aan de tijden van weleer. De melodieën klinken weer vertrouwd. Het is een prima luisterbare popplaat geworden met hier en daar uitschieters. Wel moet gezegd worden dat de productie soms net wat te gladjes is en erg gepolijst klinkt. Hierdoor wordt het soms wel erg zoetsappig en dat is jammer. Aan de andere kant is op deze plaat te horen dat Chaplin beter bij stem is dan ooit tevoren en zeker één van de beste popzangers is van dit moment. Nee, deze keer geen alternatief rockgeweld, maar wel een plaat die lekker weg luistert tijdens een heerlijke zomeravond onder het genot van een ijskoud biertje…

‘Strangeland’ is reeds verkrijgbaar!

Live zien:
17/08 – Pukkelpop, Hasselt (België)

Tekst door Benjamin van Aurich