Jimmy Alter

De Engelse heren van Architects zullen eind mei hun 5^de studioalbum uitbrengen. Dit album zal de naam Daybreaker bevatten. Ondanks dat dit album nog niet uit is heeft Jimmy al wel de mogelijkheid gehad deze te beluisteren. Lees snel verder voor de review!

Wellicht is deze in 2004 opgerichte band al bekend onder het Jimmy publiek, maar hierbij toch een korte introductie. De heren maken metalcore, volgens henzelf ‘modern metal’, en hebben al aardig wat ervaring opgedaan de afgelopen jaren. Zo stonden zij onder meer op het Download Festival en Soundwave Festival. Verder hebben ze als support meegetourd met Bring Me The Horizon en Rise Against. Ook hebben ze al menig tour als hoofdact gespeeld in Engeland en Australië en stonden ze afgelopen jaar op het welbekende Reading & Leeds Festival. De band heeft veel wisselingen van de wacht gekend, maar op dit moment bestaat zij uit: Sam Carter (vocals), Tom Searle (gitaar), Tim Hillier-Brook (gitaar, die inmiddels de band heeft verlaten), Ali Dean (Bass) en drummer Dan Searle.

Nu komt daar dus het 5^de studio album van de heren. Openingsnummer ‘The Bitter End’, lijkt de luisteraar op het verkeerde been te zetten met betrekking tot wat zal komen. Het nummer begint rustig en met cleane zang. Pas tegen het eind laat Sam zijn scream kant horen en komen er zware gitaar riffs bij. Leuk gedaan, want het tweede nummer ‘Alpha Omega’ laat gelijk de bekende kant zien van de band. Metal gitaarriffs en dubbele basspatronen staan op de voorgrond en Sam schreeuwt de longen uit zijn lijf. Te horen is dat de band erg technisch is. Het drumwerk is top en zeer afwisselend. Zowel in tempo als in fills. Dit is een enorm pluspunt. Ook de leadgitaarriffjes zijn niet verkeerd en klinken fris in het verdere zwaar gestemde rythm geweld van de andere gitaar.

Wat opvalt gedurende het album is dat alle intro’s erg rustig zijn waarna het geweld erin klapt als een gek. Bijna ieder nummer kent een bridge die de luisteraar meebrengt naar een werkelijk totaal andere sfeer. Vaak vormen de drums en basgitaarpartijen de basis. Ondanks dat het lijkt alsof de opbouw van ieder nummer hetzelfde is weet de band toch steeds weer te verrassen met verschillende tempo’s. In bijvoorbeeld ‘Outsider Heart’ komt ook een piano aan bod. Dit komt de afwisseling ten goede. Ook wordt er zo nu en dan gebruik gemaakt van synthesizers wat een extra dimensie geeft in met name de bridges.

‘Feather of Lead’ heeft eigenlijk als enige nummer een meer mainstream feel. Een herkenbaardere gitaarriff en minder tempo wisselingen maken het geheel wat meer toegankelijk. Het laatste nummer is opvallend te noemen. ‘Unbeliever’ kan wel een ballade genoemd worden. Wellicht past het niet in de sfeer van het album, maar toch komt het nummer perfect tot zijn recht. Pas aan het eind worden alle registers nog eenmaal open getrokken om het album met een goed gevoel af te sluiten.

Nee, Architects maakt absoluut geen vrolijk gestemde muziek. Vooral door de zware riffs en screamzang is het soms zware kost. Toch moet gezegd worden dat het technische en progressieve gitaarwerk en de afwisselende drums een goede sound meebrengt, die verfrissend in de oren klinkt. Daar waar soms net iets te veel screamvocalen ten gehore worden gebracht is de afwisseling met de cleane zang zeer fijn te noemen. Een aanrader dus voor liefhebbers van de band of fans van Bring Me The Horizon, Periphery of Tesseract.

‘Daybreaker’ verschijnt op 28 mei!

Tekst: Benjamin van Aurich