Jimmy Alter

Vanwege wat onduidelijkheid op de site van de Melkweg (zowel deuren open als aanvang op 19.00 uur) is het om 7 uur ‘s avonds ook al goed druk voor de deur van de Sugar Factory. Eens in de zoveel tijd wordt deze, iets knussere, zaal gebruikt door de Melkweg om kleinere shows te huisvesten en vanavond staat hier de op het eerste gezicht aparte package met Basement, Man Overboard, Trapped Under Ice en Your Demise.

Terwijl de bezoekers nog langzaam de zaal binnen komen druppelen, mag het Engelse
Basement de avond aftrappen. Muzikaal beweegt de band zich ergens tussen rockende punk met een randje melodische hardcore. Persoonlijk ken ik de band alleen van naam en ben niet echt onder de indruk van de show van de heren. Qua geluid klinkt het goed, maar na een nummer of drie heb ik het eigenlijk ook wel weer gezien. Wat mij opvalt is dat de band vaak het zelfde trucje uithaalt in de opbouw van nummers en qua zang. Misschien dat je de nummers beter moet kennen, maar helaas laat de band mij nog koud.

Bij aanvang van de tweede act van vanavond, het uit New Jersey afkomstige en voor mij ook onbekende Man Overboard, is de Sugar Factory al goed gevuld en valt het mij op dat ik veel onbekende gezichten zie. De naam van de band doet direct denken aan het nummer van Blink 182 en ik ben dan ook blij verrast met de aanstekelijke poppunk/collegepunk van de band. Het wordt al snel duidelijk dat de band fans in de zaal heeft. Een groep kids staat vooraan uit volle borst mee te schreeuwen en pakt regelmatig voor het gemak de microfoon + standaard om met zn allen mee te doen. Al met al een hele toffe show en een band die ik eigenlijk niet had verwacht in een package samen met Trapped Under Ice. Toch hebben de heren er in ieder geval een fan bij vanavond en ben ik een vinyltje rijker.

De band waar een groot deel van de mensen duidelijk voor komt, is Trapped Under Ice. Nog niet zo heel lang geleden kwam de band met een nieuw album op de proppen genaamd ‘Big Kiss Goodnight’. Persoonlijk vind ik het album niet super vanwege de gladde productie die het rauwe randje weg vlakt, al staan er wel een aantal leuke nummers op. Vanavond speelt de band een goeie mix van oud en nieuw materiaal en vanaf de eerste noot is het raak. Na de vrolijke noten van Man Overboard verandert de Sugar Factory nu in een waar slagveld. Om de haverklap vliegen er stagedivers over, nummers worden uit volle borst mee geschreeuwd en achter de eerste linies gaat het er ook direct hard aan toe. Her en der zie je wat mensen grijpen naar hoofd, schouder en/of ribbenkast, maar het is wel duidelijk dat de ramvolle zaal er zin in heeft. Zanger Justice weet het publiek weer goed op te zwepen en de band vliegt in hoog tempo door een goede setlist heen. Kan Your Demise deze show toppen?

Het antwoord is vrij simpel: nee. Er is de laatste tijd heel wat gaande rond Your Demise vanwege wisselingen in de line up en, vooral, de wisseling qua sound. Waar de band vroeger nog recht toe recht aan bikkelharde hardcore maakte, is de nieuwe line up van de band overgegaan op een veel softere versie. De single ‘These Lights’ kan dan ook nauwelijks nog vergeleken worden met het eerdere werk en is meer een poppy nummer dan nog echt hardcore. Dit komt vooral ook door de cleane zang waar de band mee is gaan werken. Wat helaas voor de band al snel blijkt, is dat zanger McRae deze cleane vocals live niet kan en het dan ook meer een soort zachter schreeuwen wordt. Dit mag de pret blijkbaar niet drukken bij een deel van het publiek, aangezien deze vol meedoen met de band. Een redelijke hoeveelheid nummers van het nieuwe album ‘Golden Age’ wordt gespeeld en terwijl het album nog maar net uit is, kennen veel mensen deze nummers al. Mij persoonlijk doet de ‘nieuwe’ Your Demise mij amper nog iets en live heb ik het ook al vrij snel gezien. Mede door een irritante brom of feedback die vanaf de gear van een van de gitaristen komt. Het lijkt er op dat er iets in zijn pedalenbak stoort en hoeveel hij er ook mee probeert, om de paar minuten is het weer terug helaas. Al met al voor de fans een leuke show en deze gingen dan ook goed los.

Na de laatste noten loopt de zaal langzaam leeg terwijl Tinie Tempah door de boxen klinkt. Een avond met een aparte line up die uiteindelijk voor ieder wat wils heeft en iedereen met een goed gevoel naar huis of de kroeg stuurt. Van mij mag de Melkweg vaker shows neerzetten in de Sugar Factory, want het is zeker voor punk en hardcoreshows een perfecte locatie!

Tekst door Jelle de Lange
Foto’s door David van Arragon