Jimmy Alter

Afgelopen donderdag 2 september gaven Disco Ensemble met Jaakko & Jay in het voorprogramma een vette show weg in het Paradiso in Amsterdam. Reporters Caroline en Esmée gingen erheen en spraken de band voor het optreden nog even backstage. Daar werden zanger/toetsenist Miikka, gitarist Jussi, bassist Lasse en drummer Mikko aan een pittig interview onderworpen.

Voor de mensen die jullie nog niet kennen: kunnen jullie wat vertellen over jezelf en de muziek die jullie maken?

Miikka: Wij zijn Disco Ensemble, we zijn met zijn vieren en we maken rock. Dat beschrijft het al aardig goed denk ik. Het is een breed begrip, maar het is wel wat we doen.

Jussi: Ja, we maken een mix tussen rock en punkrock. Onze stijl is moeilijk te beschrijven, maar ik denk dat dit aardig in de buurt komt.

Jullie hebben net een nieuw album uit: the Island of Disco Ensemble. Kunnen jullie daar iets over vertellen? Waarom heet het zo bijvoorbeeld?

Mikko: Nouja ik zou zeggen dat het zo heet omdat het ongeveer is wat er de afgelopen tijd met de band gebeurd is, omdat we een beetje op ons eigen eiland zaten, werkend aan een album. We waren echt alleen maar daarop geconcentreerd, en niets anders. Ik denk dat het vooral een titel is die de tijd beschrijft wanneer wij de muziek aan het schrijven waren.

Jullie vierde album is heel anders, wat meer elektronisch en minder hard, dan jullie eerdere albums. Is dit een permanente verandering van stijl of zou het ook kunnen dat jullie op een volgend album weer “back to rock” gaan?

Jussi & Miikka: Back to rock. Dat is een leuke titel, zo zou je het moeten noemen, back to rock.

Miikka: We plannen eigenlijk niet zo veel hoe het volgende album eruit gaan zien.

Jussi: Het is moeilijk te zeggen, we zullen zien wat er gebeurd als we tijd hebben.

Miikka: Het is ingewikkeld om te zeggen voordat je echt begint met het maken van nieuwe nummers, het is echt moeilijk om een bepaalde richting te kiezen, dus echt om te gaan zeggen “laten we een akoestisch album maken” of zoiets.

Jussi: Ik denk dat we minstens vijf nummers nodig hebben voordat je, en zelfs wij zelf, kan beschrijven wat er zal gebeuren. Zonder nieuw materiaal weten wij niets over een volgend album.

Welke van de typisch Finse dingen missen jullie het meest als jullie aan het touren zijn? De sauna, salmiak, sneeuw of de kerstman?

Miikka: De kerstman, sowieso! We missen hem echt als we aan het touren zijn, ik kan niet wachten tot we terug zijn om hem weer te zien.

Lasse: Ja, al de cadeautjes die hij altijd uitdeelt enzo.

Jussi: Ik woon zelfs naast de kerstman, dus ja, ik ken hem best goed, ik zie hem vaak als ik Finland ben.

Miikka: Maar eigenlijk denk ik de sauna. Het is niet zo dat we hier zitten en het onwijs missen, maar als je in Finland bent is het gewoon goed om naar de sauna te kunnen wanneer je maar wil. Het zou echt leuk zijn als ze hier bijvoorbeeld een sauna hadden, zodat we gewoon daarheen konden gaan en daar konden zitten als we zouden willen, maar nu dat niet zo is, is het ook okay.

Jussi: Ja, het zou leuk zijn, maar ik denk dat het nu niet echt mooi weer is voor de sauna. Het is nog steeds erg warm en benauwd buiten en dan denk je niet snel van: ja laat ik eens in de sauna gaan. Dat komt waarschijnlijk wel weer als het wat kouder wordt.

Lasse: Ja, en ook dat als je thuis bent kan je koffie maken, gewoon Finse, goede koffie, wanneer je maar wilt, dus dat is iets wat je ook mist als je aan het touren bent.

Op welk van jullie nummers zijn jullie het meest trots en waarom?

Jussi: Dat is moeilijk te zeggen, we hebben veel nummers dat we trots op zijn.. Life of Crime is een van de songs waarvan ik persoonlijk vind dat het het beste nummer van het nieuwe album is. Het was bijna niet op het album gekomen, maar daar zijn we op de een of andere manier overheen gestapt, en ik denk dat de song iets episch heeft. Het is ook toegankelijk en die combinatie is geweldig.

Jullie komen uit Finland, een land dat vooral bekend is om haar metal muziek. Jullie maken geen metal, dus zijn er nog steeds Finse invloeden te horen in jullie muziek?

Lasse: Ja, misschien van Pori, waar we met de jongens speelden en..

Jussi: Ja, we groeiden op in een scene die meer van punkrock en hardcore hield en gewoon een soort alternatieve, rare muziek. Ik denk dat sommige lokale bands helemaal niets te maken hadden met metal. Het is iets van daar weet je. Oh en natuurlijk de kerstman!

Nemen jullie je cd’s live op?

Mikko: We nemen de drums en de bas tegelijkertijd op, en dan voegen we daar de gitaar, synth en vocalen aan toe.

Lasse: We vinden het leuk dat, wanneer we de drums en bas opnemen, iedereen tegelijk speelt, we gebruiken dan niet noodzakelijk alles ervan. Zo is het makkelijker om een nummer op te nemen.

Jussi: Ja, het is een goede oefening weet je. Bijvoorbeeld voor mij als ik een nummer iets van 40 keer speel of 20 keer, wat dan ook, als het dan tijd is om uiteindelijk deze nummers echt te spelen en op te nemen, is het makkelijker, omdat ik dan in de laatste twee weken veel heb geoefend.

Wat denk je van Amsterdam en het Nederlandse publiek?

Miikka: Het is een geweldige stad, en het publiek is voor ons erg goed geweest. Het is niet groot, maar er zijn ook veel goede shows hier in Amsterdam. Ik weet het niet, misschien heb ik het fout maar het lijkt wel of Nederlanders naar de show…er zijn veel mensen echt geïnteresseerd om alleen maar naar de muziek te luisteren. En vooral zijn er altijd deze wat oudere mannen. Het zijn iets oudere mannen bij de shows die de muziek echt vet vinden, en dat is iets wat je niet zoveel in Finland ziet, van die oude muziekliefhebbers bij shows als deze.

Jussi: Ja, we verwachten nooit dat die gasten echt geïnteresseerd zijn in onze muziek. In Finland gaan ze naar Metallica.

Miikka: Ja, of ze gaan Deep Purple of zoiets checken en naar klassieke rock luisteren.

Jussi: Of Finse Schlager.

Miikka: Maar hier is het alsof iedereen geïnteresseerd is in muziek, en de sfeer is heel erg waarderend, wanneer de band opkomt is iedereen geconcentreerd.

Jussi: Ja net als in de Melkweg, heet dat zo? Daar was het ook erg goed.

Bij jullie concert twee jaar geleden op deze zelfde plek waren er maar zestig mensen in het publiek. Toegegeven, dit lag ook aan de tijdstip van de show, iedereen was aan het avondeten, maar toch: maakt het jullie niet uit, heeft het geen invloed op hoe jullie spelen?

Iedereen lacht: Nee, we zijn er aan gewend.

Jussi: Als we zien dat er 60 mensen zijn, denken we dat het best een aardige hoeveelheid is.

Mikko: Het is niet erg om voor deze 60 mensen te spelen, want als zij het leuk vinden, is dat een reden om te spelen.

Miikka: Als wij erg goed spelen en al deze mensen dan aan hun vrienden vertellen wat voor goede show het was, dan komen er weer meer mensen naar een volgende show.

Jussi: Zo zou het moeten zijn.. Het zouden er een stuk of..400 moeten zijn!

Miikka: Ja, als je erg goed speelt vermenigvuldigt het publiek zich. Automatisch, je kan er gewoon over nadenken, het zijn vrienden.

Hoe bereiden jullie je voor op een show, hoe ziet een Disco Ensemble tourdag eruit?

Miikka: Drinken, haha. Wijn drinken. Nee ik weet het niet. We worden wakker en dan gaan we naar de soundcheck. Iedereen heeft zijn eigen voorbereidingen. Ik denk dat iedereen, of tenminste jullie (knikt naar de anderen), zich opwarmt of de gitaren aan het testen zijn. Niets bijzonders.

Jussi: We zijn allemaal heel relaxt, we doen het rustig aan. Behalve dan misschien een uur voor de show. Dan wordt iedereen ineens veel drukker. Dan realiseer je je oh het is nog maar één fucking uur of 45 minuten voordat de show begint, ik moet nu echt wakker worden. Iedereen drinkt dan ook koffie of bier of wat dan ook.

Gitarist Jussi heeft een unieke stijl van spelen vooral in de solo’s. Hoe heb je dit ontwikkeld, wat waren je invloeden? Heb je op een conservatorium gezeten?

Jussi: Nee niet echt. Ik heb wat lessen gevolgd toen ik 12 jaar oud was voor een jaartje ofzo, maar daarna niet meer. Ik heb niet echt bewust wat voor stijl dan ook ontwikkeld. Je speelt wat en dan voelt het gewoon goed weet je. Ik gebruik een hoop “delayed effects”, en dan zijn er wat dingen als de neck pick-ups afgesteld naar nul en verder gewoon wat geklooi met de pick-up switch. Volgens mij doet Tom Morello van Rage Against The Machine dat ook vaak, dus ik denk dat ik dat heb opgepikt ofzoiets. Maar ja, dankjewel, dat is een leuk compliment!

Wat zijn jullie favoriete bands?

Miikka: Guns n’ roses en Refused.

Jussi: Favoriete bands, uhm..

Miikka: Lasse houdt van de Red Hot Chili Peppers. (hard gelach)

Lasse: En bedankt.

Jussi: Hij houdt ook van die Britse rock met Indische invloeden.

Miikka: Kula Shaker.

Jussi: Dat is jouw ding. Ik weet het niet, ik zou Refused zeggen, dat is gewoon de beste band ooit.

Miikka: Maar er zijn zoveel bands.

Jussi: Ongeveer 20 jaar geleden toen ik opgroeide was ik echt weg van Metallica. Het was een tijd geleden en ik denk dat ik het moet zeggen, gewoon omdat het de reden is dat ik gitaar speel, dus het moet wel tellen.

Spelen jullie liever in kleine clubs of op grote festivals?

Miikka: Allebei, beide hebben ze hun goede kanten

Jussi: Ik denk dat de negatieve kant van een festival is dat je niet weet hoeveel van deze mensen er zijn om jou te zien spelen. En in clubs zijn wij de headliner, dus dat betekent dat als mensen binnenkomen, ze er zijn om onze show te zien. Of nouja, in Finland zijn ze er ook om te drinken, maar.. normaal gesproken zijn ze er om de show te zien.

Lasse: En natuurlijk is het publiek bij de club shows speciaal voor jou gekomen, en misschien kennen ze zelfs de liedjes. Maar op festivals zijn ze er voor het feesten en om gewoon een leuke tijd te hebben.

Tot slot: waarom zouden mensen eens naar een Disco Ensemble show moeten gaan?

Miikka: Het is een goede show, we zijn het waard om naartoe te gaan, we zijn best goed.

Jussi: Blijven jullie om de show te zien? (Ja!) Nou dan kan je die vraag beantwoorden

Miikka: Inderdaad!

Jussi: Als we het verpesten kan je dat ook opschrijven haha.

Bedankt voor het interview en succes bij het concert!

©2010, Caroline en Esmée