Jimmy Alter

20 februari 2010 – Welcome Home – Dat is de entree paal voor het Paard van Troje zaterdag bij de Llaunch. Een groot frame met spandoek in de echte ware Lowlands huisstijl verwelkomt de bezoekers.

Een rij voor de ingang, al lang niet zo groot als voor het lowlands terrein. Ook 2 vroege vogels voor de deur. Straattheater zoals we dat van lowlands kennen. Deze mannen staan in pyama met de bekende pennywise muziek vogelzaad te strooien over de rij bezoekers. Bij binnenkomst ook een echt festivalbandje om je arm anders kom je er niet door.

De zalen vullen zich in snel tempo terwijl beneden de kaartverkoop gestart is en de eerste kaarten direct de deur uit gingen met taart voor de eerste verkochte kaart!

LLaunch

In de grote zaal begint Selah Sue te spelen. Een Belgische sing en songwriter met een poppengezichtje en suikerspin kapsel. Met haar sound met reggae invloeden weet ze het publiek stil te krijgen. De ene wat meer geboeid dan de ander.

Selah Sue

Ze werd opgevolgd door Tim Knol in de kleine zaal. Hier staan 4 jonge mannen met waarschijnlijk 1 van hun vaders. Leuk bandje, komen ontspannen over op het publiek. Maar pakt het publiek nog niet in. Er word meer kletsend en onder genot van een biertje naar gekeken.

Tim Knol

Het tegenovergestelde doet Blood Red Shoes daarna in de grote zaal. De grote zaal is vol, en de enige plekken die er nog zijn zijn echt de balkons naar boven. Drummer Steven Ansell en gitariste Laura-Mary Carter gooiden het geluid open op dit feestje, en gaven dus ook de sfeer aan. Het was duidelijk dat deze Britse band hun eigen fans bij zich had. Vooraan in het publiek was het energieveld te vinden de rest van de zaal genoot in stilte.

Blood Red Shoes

De kleine zaal was vanaf toen gewoon vol en er was geen doorkomen meer aan, kwam er iemand uit, mocht er iemand anders weer in. Maar je werd vooral geweigerd omdat het gewoon vol was.

Dan wachten we de voorbereiding op Florence and the Machine maar af. Ook hierbij liep de zaal niet leeg na Blood Red Shoes, het blijft vol, wat wissels aan de voorkant, duidelijk ook een horde eigen fans voor Florence and the Machine.

Vanaf nu barst het publiek los zoals bij Lowlands als iedereen uitgeslapen is en de eerste drankjes genuttigd zijn. Een hoop gegil en gejuich al voordat de band is opgekomen.

De band kwam op en er was een flashback dat deed denken of Kate Bush terug was gekeerd. Florence in een oude hippie jurk, knalrood haar, beginnend op schoenen maar zelfs die na 5 min al inruilen voor blote voeten.

Florence & The Machine

Als je de band niet zou kennen zou je denken dat de zangeres zich van te voren flink heeft misdragen met wat poeder. Ze staat namelijk flink te trippen op het podium. Echter pakt ze hiermee wel het hele publiek in. Een stem waar je u tegen zegt en vanaf dan kan je niet stoppen met genieten. En het publiek dus ook, springend klappend en vol verbazing. Een prima lowlands band voor komend jaar!

En nu het publiek warm gemaakt is met bands en de klok 12 uur heeft geslagen is het tijd voor de Alpha dj’s en die maken er een topfeestje van. Alle pop rock songs van het afgelopen jaar samen met wat oudere echte festival sfeer nummers zorgen voor een vol dansende zaal, ik denk niet dat iemand zijn voeten stil kon houden. De sfeer was door te vinden tot in de wc’s waar zelfs een tent was opgezet met een grasmat en iemand fijn aan het genieten was van de muziek die in de verte te horen was.

Een prima avondje, en als je nog geen zin had in Lowlands dan heeft dit feestje er zeker voor gezorgd. Van een uitverkocht Llaunch feestje zeker naar een uitverkocht Lowlands dit jaar!

Foto’s & Tekst: Maartje Groenen/Hans van Eck

Meer Lowlands info op www.lowlands.nl