Jimmy Alter

Het heeft erg lang geduurd voordat 30 Seconds To Mars (30STM) met een nieuw album kwam. Succesalbum A Beautiful Lie kwam officieel (er volgden maar liefst 2 re-releases) uit in augustus 2005, ruim 4 jaar geleden. Na flink geruzie met platenlabel EMI, ruim een jaar lang schrijven en opnemen en een samenwerking met Brandon Flowers (The Killers) en Kanye West, ligt de opvolger This Is War eindelijk in de winkel.

In 2005/2006 werd de wereld pas echt bekend met de band van Jared Leto. Nadat het space-rock debuut met gemixte reacties was ontvangen, bracht de band met A Beautiful Lie een album uit dat perfect meereed op de emo-hype, maar wel liet zien dat er meer achter 30STM school dan bij de gemiddelde emoband. Mede door singles als ‘The Kill’ en ‘From Yesterday’, die meer dan je misschien wil toegeven bleven hangen, werd het album in een aantal landen platinum. De recensies waren echter niet allemaal positief. ‘Either you love it or hate it,’ paste misschien wel het beste bij de band.

Het nieuwe album is over the top, theatraal en valt bij vlagen in herhaling. De nummers hebben vrijwel allemaal dezelfde opbouw; rustig beginnen en bij het middenstuk pas echt los barsten. Nu weet de band daarin wel wat variatie in aan te brengen, maar het is niet genoeg om een uur lang echt te boeien. Het betekend niet dat de nummers slecht zijn, alleen het is wel te veel van hetzelfde als je het album in een ruk luistert. Gelukkig brengen nummers als ‘King and Queens’, de sterke eerste single van het album, ‘This Is War’ en ook het korte akoestische nummer ‘100 Suns’ wat echte variatie.

Het theatrale van het album wordt voor een groot deel veroorzaakt door de toevoeging van de opnames die gemaakt zijn tijdens The Summit. Tijdens de opnames besloot de band een evenement te organiseren, waar ruim 1000 fans de kans kregen om onderdeel te zijn van het nieuwe album. In elk nummer wordt van die opnames gebruik gemaakt, van simpele ‘ooh-eeh-ooh’s’ tot het zingen van refreintjes. Het duidelijkst hoor je het terug in nummers als ‘Vox Populi’, waar de intro wordt verzorgd door de fans, ‘Closer to the Edge’, en de opener ‘Escape’, waar de hijgerige stem van Jared Leto wordt overstemd door duizend keeltjes die zingen “This is War!”.

De teksten van Leto dragen ook bij aan het theatrale. Af en toe voelt het geforceerd poëtisch, een te fanatieke poging om een epische tekst te schrijven. Desondanks is het album gewoon goed. Wederom laat 30STM dat er veel meer achter deze band schuilt dan dat het emo-label doet denken. Het Daft Punk-achtige sampletje in ‘Night of the Hunter’ en de toevoeging van beats, gemaakt door Kanye West (die te horen is op een alternatieve versie van ‘Hurricane’), laten zien dat de band verder denkt dan gewoon goedkoop scoren met een emotionele rockplaat. Het is alleen een album wat je wel moet liggen, want het theatrale is niet voor iedereen weggelegd.