Jimmy Alter

Na maanden speculeren was het woensdag weer zo ver. De lijstjes met geruchten konden de prullenbak in, de must-see lijstjes kunnen gemaakt worden: het was tijd voor de pinkpop-persconferentie! Vol goede moed werd ik wakker: vandaag zou ik het eindelijk weten. Natuurlijk realiseerde ik me totaal niet dat ik het misschien helemaal niet wilde weten..

Aangezien ik in het mooie Limburg woon, en ik, als ik echt zou willen, op de fiets naar pinkpop kan, voelt het toch een beetje als mijn thuisfestival. Daarom is dit het festival waarvoor ik elk jaar weer hoop op een mooie line-up. Waarom zou je immers niet gaan naar een van Nederlands grootste festivals als dat slechts 20km verderop ligt?

Nou, omdat het een slechte line-up heeft bijvoorbeeld! Dus blijft het elk jaar spannend. Wie komen er? Gaan we? Of toch maar niet? Of ondanks een tegenvallende line-up toch maar? Iedereen heeft het er de hele dag over, en de namen vliegen ook al voordat het überhaupt is begonnen door de school. Zijn de geruchten waar? Komen er nog dingen waar we totaal niet aan gedacht hebben? Wie heeft er betrouwbare informatie?

Vorig jaar had ik het ideaal geregeld. Op de dag van de persconferentie had ik namelijk hartstikke de griep. Daar lag ik dan, voor leip op de bank, maar wel iets om me gedurende deze dag mee bezig te houden. Om twaalf uur zou het beginnen. Ik was net verhuisd, dus een vaste radio hadden we nog niet, alleen een krakerig geval dat in de keuken stond. Maar goed, iets is natuurlijk beter dan niets, dus om twaalf uur zat ik rechtop: ‘Mam! Ik moet NU een radio hebben!’ Een verbaasde blik werd mij toegeworpen. ‘ Wat is er in hemelsnaam zo dringend?’ vroeg mijn moeder. Na een blik van mij die zoiets als ‘duh’ uitdrukte, begreep ze het echter al. ‘ O ja. Zucht. Goed dan. Maar blijf wel rustig he!’

Zo lag ik dan, gekluisterd aan de radio, wachtend totdat eindelijk de eerste namen volgen. Maar wachten wordt beloond, en de namen die kwamen, mochten er dan ook zijn! Natuurlijk totaal hieper smste ik al mijn vrienden, kennissen en vage bekenden die het nieuws natuurlijk moesten weten. Lang leve ziek zijn!

Hoe anders was dat dit jaar. Nog even overweeg ik me ’s ochtends om me ziek te melden, zodat ik net als vorig jaar als eerste het programma op de radio kan horen, of het gebeuren live op internet kan volgen. Na een dodelijke blik van mijn moeder besluit ik echter toch maar naar school te gaan. Ook nu begint het gebeuren om twaalf uur, maar ik volg natuurkunde. Wel in een computerlokaal, dus festivalinfo wordt elke vijf minuten gecheckt. Helaas zonder resultaat, aan het einde van het uur is er nog steeds niks bekend..

Dat wordt dus kcv uitzitten en vervolgens sprinten naar de infotheek. Tijdens de les krijg ik al een sms van een aan mij zeer goede bekende (you know who you are!): ‘En wat vind je? Ik ben nu live aan t kijken!’ Grr. Een beetje geïrriteerd (Waarom zijn er mensen die het wel al weten?) sms ik terug: ‘Ik heb nu les, dus ik weet nog NIKS!’ Krijg ik een smsje terug: ‘Wil je het weten?’ Grr. Wel nee joh. Ben je mal. Ik heb het al de hele dag over niks anders, maar ik hoef het niet te weten..

Nog maar vijf minuten en dan gaat de bel, dus ik besluit dat ik het net zo goed zelf te weten kan komen. Als eerste sta ik buiten de klas, om zo snel mogelijk in de infotheek te komen. Ik ben nou eenmaal bovennatuurlijk nieuwsgierig, niks aan te doen. Vervolgens doet de computer waar achter we gaan zitten het niet. Die ernaast dan maar. Langzaam, veel te langzaam, start hij op. Op de site van pinkpop staat echter nog niks. Festivalinfo is niet te bereiken. Overbelast? Of zou het een teken zijn? Jannemiek, je wil het helemaal niet weten dit jaar?

Want dan zie je eindelijk de line-up, en valt je mond open van verbazing, net als de afgelopen jaren. Alleen was het toen van blijdschap, en nu is het van de ongelooflijke anticlimax. Is dit het nou? Is dit de line-up voor de veertigste editie van pinkpop? In het rijtje toegevoegde bands tel ik wel twee bands die ik perse zou willen zien. Twee! Natuurlijk zijn er nog een aantal dingen ‘wel leuk’, maar voor wel leuk ga ik toch zeker niet naar pinkpop?

En de verbazing wordt nog groter. Ik zie namelijk nog geen maandagsafsluiter. Moet die nog bekend gemaakt worden? Nee, de afsluiter van de maandag is Snow Patrol. Twee jaar terug nog op zondagmiddag, nu afsluiter op de maandag. Juist. Vol-ko-men begrijpelijk.

Natuurlijk heb je zo je momenten nodig dat je wat kunt gaan eten, en naar de toilet kan gaan. Maar zoals het er nu naar uitziet kan ik het grootste deel van het festival tussen de frietkraam en het oranje Boelsblok doorbrengen, met af en toe een bezoekje aan de podia, in plaats van andersom…

Maar, we houden het positief. Er zullen vast mensen zijn die na het zien van deze line-up een gat in de lucht hebben gesprongen, alleen ben ik er niet een van. En er moeten nog acht namen bekend gemaakt worden. En het geld mag dan op zijn, je weet maar nooit. Ja, ik doe graag aan wishful thinking. Wie weet, wie weet, krijg de veertigste jubileumeditie van pinkpop toch nog het affiche dat ze verdient..

Door: Jannemiek